Boekreview: Alex Van der Hulst - Draag nooit een gele trui

Wat mag wel op een fiets en wat niet? Ongeschoren benen? Zadeltasjes? Welke kleding mag wel en welke niet? In het boek 'Draag nooit een gele trui' beschrijft Alex van der Hulst dit soort zaken. Wij lazen het boek al voor je.

Stereotypen

In het boek beschrijft Van der Hulst een aantal stereotypen fietsers die op punten een aantal wielerwetten overtreden. Fietsers die nog niet met de 'wielerwetten' bekend zijn kunnen op deze manier hiermee kennis maken. Fietsers die er wel al bekend mee zijn zullen vast menig mede-fietser herkennen in deze stereotypen (inclusief zichzelf). De wielerwetten waar naar gerefereerd wordt zijn voor een deel afkomstig uit Velomenati, en staan elders op deze site als WielerbijbelVan der Hulst beschrijft dit op een luchtige en prettige manier. Het boek is dan ook zeker geen opsomming van regels waar je je als recreatief fietser aan moet houden. 

Interviews

De beschrijvingen van stereotypen worden afgewisseld met interviews met wielrenners en oud-wielrenners. Zij geven hun beeld over recreanten en hoe zij zich gedragen op de fiets. Het is verrassend om te lezen dat sommige oud-wielrenners volledig meegaan in de eerder genoemde wielerwetten, terwijl andere oud-wielrenners zich er maar weinig van aan trekken. 

Conclusie

Door de afwisseling van interviews en beschrijving van stereotypen is 'Draag nooit een gele trui' een boek dat makkelijk wegleest. Van der Hulst beschrijft de wielerwetten aan de hand van stereotypen op een hele luchtige manier en met de nodige humor. Hierdoor is het een prettig boek om te lezen en loop je het risico het boek van kaft tot kaft in één keer uit te lezen. Eén ding is zeker: na het lezen van dit boek ga je in een aantal van je fietsvrienden de stereotypen herkennen. Wat je er voor jezelf mee doet moet iedereen natuurlijk zelf weten.

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

Zoeken

Sponsored Links