Fietscomputers door de jaren heen - deel 4

Weinig toerfietsers rijden zonder enige vorm van fietscomputer. Of het nu om wielrenners of mountainbikers gaat, vrijwel allemaal hebben ze enige vorm van prestatie metend apparaat op hun fiets gemonteerd. Vroeger heette zo'n apparaat een kilometerteller, maar die benaming doet de huidige generatie apparaten absoluut te weinig eer aan. Dit artikel is het vierde en laatste deel uit een reeks die dieper ingaat op de ontwikkelingen die de fietscomputer doormaakte.

Vierde generatie, het navigatiesysteem

Functionaliteit

Waar de derde generatie nog echte fietscomputers waren, die de sporter inzicht gaven over snelheid, hoogte en hartslag en vermogen, gaat de vierde generatie nog een stap verder. Het betreft nu eigenlijk geen fietscomputers meer, maar navigatiesystemen. Deze navigatiesystemen hebben een tweetal extra mogelijkheden. De eerste daarvan is het aangeven van een vooraf ingevoerde route. Als een echte TomTom navigeert het navigatiesysteem je over deze route. Dit wordt aangegeven op een display en middels piepjes of zelfs een gesproken stem. De tweede extra mogelijkheid is het 'tracken' van de afgelegde route. Hierdoor kun je een gereden route overdragen naar iemand ander die op die manier exact dezelfde route kan rijden. Deze tweede mogelijkheid, namelijk het tracken van een route wordt inmiddels ook mogelijk gemaakt door verschillende apps die op een smartphone geïnstalleerd worden. Hiervoor wordt dan gebruik gemaakt van een interne GPS en is geen dataverbinding mogelijk.

Techniek

Wat deze generatie aan extra techniek heeft concentreert zich rond de GPS. Deze weet precies op welke plek je je op welk moment bevindt. Aan de hand hiervan kan met behulp van een kaart bepaald worden waar je naar toe moet gaan om een eerder ingegeven route te volgen. Wil je alleen je route tracken, dan is het verzamelen van al deze GPS coördinaten voldoende. Combineer je deze coördinaten met de tijd op elk punt, dan zou je de snelheid kunnen bepalen. Toch wordt de actuele snelheid nog wel eens met de traditionele magneet in het wiel bepaald. Dit wordt gedaan, omdat met name de snelheid bij een hellingspercentage niet nauwkeurig genoeg is wanneer dit met behulp van puur de GPS coördinaten gedaan wordt. Hoogtemeting gebeurd vaak wel met behulp van de hoogte aangegeven op de beschikbare kaart. Voor hartslagmeting is nog steeds een hartslag-band nodig waarmee (draadloos) gecommuniceerd wordt.

Voordelen en nadelen

Een nadeel van deze generatie oplossingen is dat ze een groter display nodig hebben. Bij een kleiner display is het navigeren namelijk erg lastig. Dit groter display maakt het device groter (tegenwoordig gelukkig niet veel zwaarder) en kwetsbaarder. Zeker bij natte omstandigheden en bijvoorbeeld met mountainbiken is het toch een wat onhandig/kwetsbaar apparaat. Een tweede nadeel is dat deze generatie oplossingen toch nog aan de prijzige kant zijn. Een goed navigatiesysteem voor op de fiets kost toch al gauw tussen de 300 en de 500 Euro. Daarmee is het niet voor iedere fietsliefhebber weggelegd.

Toepassing

Deze generatie fietscomputers kan eigenlijk bij alle vormen van fietsen worden toegepast. Zowel recreatief als competitief bewijst het apparaat zijn waarde. Waar wel op gelet moet worden als je in het buitenland fietst, is of je wel een kaart van het betreffende land/gebied op je apparaat geïnstalleerd hebt. Het extra aanschaffen van kaarten zou een extra onverwachte investering zijn. Toch zijn hier vaak gratis/freeware oplossing voor beschikbaar.

Prijzen

Zoals eerder in dit artikel aangegeven liggen de prijzen tussen de 300 en de 500 Euro. Marktleiders in dit segment zijn Garmen en Mio.

 

Fietscomputers door de jaren heen
Fietscomputers door de jaren heen - deel 2
Fietscomputers door de jaren heen - deel 3

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

Zoeken

Sponsored Links