EPO en CERA

Om maar meteen een onduidelijkheid weg te nemen: EPO is een stof dat door het lichaam, namelijk de nieren gemaakt wordt. Zodra in de sportwereld en zeker in het wielrennen over EPO gesproken wordt heeft men het over EPO dat niet lichaamseigen is. Kunstmatig gemaakt dus. CERA is een variant van niet-lichaamseigen EPO. In dit artikel meer informatie over het hoe en wat van lichaamseigen EPO, niet-lichaamseigen EPO en CERA.

Wat is lichaamseigen EPO

EPO, ook wel Erytropoëtine is een hormoon en wordt dus door het menselijk lichaam gemaakt. Door de nieren namelijk. EPO stimuleert de vorming van rode bloedcellen. Rode bloedcellen zijn de transporteurs van zuurstof en koolstofdioxide in het menselijk bloed.
Via onderzoek is men erachter gekomen dat bij hoogtetraining het lichaam (lees: de nieren) meer EPO aanmaken. De reden hiervoor is dat op grote hoogte de zuurstofdruk van de lucht lager is. Per kubieke meter lucht is er dus minder zuurstof aanwezig. Hierdoor komt er minder zuurstof in het bloed. Doordat de nieuren meer EPO aanmaken kan er toch voldoende zuurstof naar de organen getransporteerd worden.

Wat is niet-lichaamseigen EPO

Niet-lichaamseigen EPO, ook wel synthetise EPO genoemd wordt toegediend aan mensen die leiden aan bloedarmoede.  Deze bloedarmoede kan bijvoorbeeld voorkomen door een kunstnierbehandeling. Ook kankerpatiënten die een chemokuur moeten ondergaan krijgen EPO toegediend om bloedarmoede tegen te gaan. Een chemokuur maakt namelijk de rode bloedcellen kapot, waardoor er bloedarmoede optreedt.

EPO als doping en opsporing hiervan

Het spreekt voor zich dat EPO prestatiebevorderend is. Indien een wielrenner namelijk in staat is meer zuurstof naar de organen(spieren) te transporteren, dan kan deze wielrennen een betere prestatie leveren. Verzuring wordt namelijk vertraagd. Aanvankelijk kon in de jaren 90 het gebruik van EPO niet aangetoond worden. Daarom week men uit naar het meten van de zogenaamde hematocrietwaarde. Dit is eigenlijk een soort gezondheidstest. Indien de hematocrietwaarde te hoog is (boven de 50), is hiermee dopinggebruik niet bewezen. Voorzichtigheidshalve werd de betreffende sporter 2 weken buiten competitie gehouden. Sommige renners kregen een attest, aangezien het hematocriet ook door aanleg en wonen op hoogte standaard hoger kan zijn. Dit maakte het geheel niet echt transparant. Sinds het jaar 2000 zijn er wel urinetests waarmee het gebruik van EPO kan worden aangetoond.

Soorten EPO

Reeds in 1977 is men in de medische wetenschap begonnen te experimenteren met EPO. Hier betrof het het isoleren van EPO uit de urine van mensen en was het dus lichaamseigen EPO. Vanaf 1987 is men in staat synthetisch EPO te produceren. Daarna zijn er nog enkele varianten hierop gekomen, waarvan Aranesp een bekende is in de dopingwereld. Johan Museeuw werd namelijk ervan verdacht dit gebruikt te hebben. Een andere bekende variant die sinds 2007 op de markt is, is CERA. Voordelen van de nieuwe varianten is meestal dat het werkend effect langer is, en de patiënt (we praten hier over medicijnen) minder vaak het medicijn hoeft toe te dienen.
Een nieuwe generatie die nog in ontwikkeling is, is EPO die geproduceerd wordt op basis van gentherapie. Ook worden er stoffen ontwikkeld die geen EPO zijn (of EPO verwante structuur hebben) maar die wel dezelfde (of betere) werking hebben. Van deze nieuwe varianten zijn risico's en bijwerkingen nog niet bekend. Opsporing in het geval van doping is ook nog niet bekend.

 

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

Zoeken

Sponsored Links