Aicar, wat is het en hoe werkt het?

In maart 2012 staan de kranten opeens vol van het nieuwe dopingwondermiddel Aicar. Dit middel zou het nieuwe EPO zijn: Op grote schaal gebruikt binnen het wielerpeloton en niet te traceren. Maar is Aicar wel zo nieuw en hoe werkt het eigenlijk?

Het medicijn Aicar

Zoals bijna alle dopingmiddelen is Aicar ontwikkeld als medicijn. Om erachter te komen hoe het werkt, moet je dus ook een beetje in dit wereldje duiken. Uit een onderzoek naar toepassing van Aicar bij diabetes patiënten blijkt het volgende. Spiercellen zorgen ervoor dat een mens kan bewegen, en om energie te krijgen halen ze suiker (glucose) uit het bloed. Daarvoor gaan eerst suikertransport-moleculen vanuit een opslagplaats midden in de spiercel naar de buitenkant van de spiercel. Dit signaal gaat bij diabetes patiënten mis, omdat deze patiënten ongevoelig zijn voor insuline. Insuline zorgt er namelijk voor dat dit signaal overkomt. Andere manieren om dit signaal te verzorgen zijn o.a. beweging en een kort zuurstofgebrek in de spieren. Bij deze beide manieren wordt door bepaalde moleculen (AMPK) in het lichaam het energieniveau in de spieren in de gaten gehouden. Bij een tekort zorgt deze molecuul er voor dat er alsnog suiker naar de spieren gaat, zonder dat er insuline voor nodig is. Nu blijkt dat het medicijn Aicar er voor zorgt dat de AMPK moleculen hun werk gaan doen, zonder dat het energieniveau in de spieren te laag is. Dus door toediening van Aicar wordt energie richting de spieren gestuurd.

Doping

Tot zover de relatie met diabetes. Bovenstaand stuk is misschien erg theoretisch en medisch, maar in gewone mensentaal komt het er in het kort op neer dat Aicar vet verbrandend en spierversterkend is. Beide zijn natuurlijk ook een deel van de gemiddelde werking van training. Je zorgt er tijdens een training voor dat vet verbrand wordt en dat je spieren sterker worden. Training omvat natuurlijk nog meer zaken, zoals duurvermogen, explosiviteit en dergelijke, maar Aicar bewerkstelligt een aantal facetten van een training. Hiermee wordt Aicar een doping middel. Het verbeterd namelijk de effecten van training (die toch moet gebeuren). Alleen is de training van iemand die Aicar gebruikt veel effectiever en doeltreffender dan de training van iemand die geen Aicar gebruikt.

Is het werkelijk zo nieuw?

De wereld werd in maart 2012 wakker gemaakt voor dit middel. Het is echter al veel langer bekend. Op 29 juli 2009, vlak na de Tour de France schreef Pierre Bordry er al over. In de Tour de France van 2009 werden er geen renners betrapt op doping en volgens ASO en UCI was dat een grote overwinning. Aicar is echter nog niet te traceren. De werking er van is ook maar vrij kort. Rond de zomer van 2010 begint in Spanje een onderzoek onder de naam Operatie Skype. Deze operatie begint, nadat wielrenner David Garcia in de Ronde van Spanje wordt betrapt op Epo Zeta. Garcia geeft informatie, waarna het onderzoek begint. Garcia blijkt de Epo gekocht te hebben via een arts Alberto Beltran Nino, woonachtig in Bahrein. Beltran is afkomstig uit Colombia, en wordt in maart 2012 in Madrid gearresteerd in het bezit van onder andere Aicar. Beltran blijft tijdens het onderzoek betrokken te zijn geweest bij een aantal kleinere wielerploegen te weten: Sella Italia, Kaiku, Xacobeo, Liberty.

What's next?

Na het openbaar worden van het bestaan van Aicar is het nieuwste dopingproduct in 2013 opeens GW501516. Zelfs WADA waarschuwt sporters ervoor om dit product maar vooral niet te gebruiken. Lees meer erover in ons artikel.

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

Zoeken

Sponsored Links