Lance Armstrong - Hoe liggen nu de feiten

De eerste storm omtrent het rapport van de USADA over Lance Armstrong is inmiddels overgewaaid. Waar de eerste reactie vooral een op emoties gebaseerde reactie was, komen nu langzaam steeds meer objectieve en op feiten gebaseerde reacties naar boven. Laten we eens kijken naar wat er overblijft nadat de eerste storm van emoties is gaan liggen.

Waar rook is, is vuur

Feit blijft natuurlijk dat Lance Armstrong systematisch zaken gedaan heeft die niet mogen. We gaan er hier even vanuit dat de getuigenissen kloppen en dat men allemaal de waarheid heeft gesproken. Als dit zo is, dan is Lance Armstrong schuldig aan een gigantische complottheorie. Als de getuigenissen niet kloppen, dan hebben we daar een gigantisch complottheorie, aangezien meer dan 10 renners onafhankelijk van elkaar blijkbaar hetzelfde verhaal verteld hebben. We kunnen dus uitgaan van systematisch georganiseerde en gecoördineerde doping binnen de wielerploeg van Lance Armstrong. Binnen deze wielerploeg was Lance Armstrong de uitgesproken kopman en wellicht de aanstichter van het dopinggebruik en de handel daarin. Hij kan echter nooit de enige geweest zijn. Zowel de teamartsen als de teammanager (Johan Bruyneel) waren hier ogenschijnlijk van op de hoogte. Wie dan de coördinator en aanstichter van dit geheel was is niet zo heel belangrijk. Ze waren er allemaal bij betrokken en hebben niks gedaan om het te stoppen. Dat maakt hen allemaal schuldig.

Ze waren niet alleen

Kijken we naar het hoe en waarom ze dat deden, dan mag geconcludeerd worden dat ze niet alleen waren. In de jaren dat Lance Armstrong de Tour de France won, is bijna de voltallige top10 wegens doping in opspraak gekomen. Had men dus geen doping genomen, dan had men nooit zo'n goede positie kunnen behalen. Een topsporter wil winnen en bereidt zich minimaal zo goed voor als zijn tegenstanders. Als dat inhoud dat je doping moet nemen (omdat de anderen dat ook doen), dan doe je dat. Team Armstrong heeft het alleen allemaal iets beter georganiseerd (lees: verborgen), waardoor men nu pas gepakt wordt en niet eerder. In dat opzicht heeft Team Armstrong het gewoon beter gedaan. Anderen deden het ook, maar werden eerder gepakt.

Strafmaatregelen met twee maten

Tot zover is er niks waarover twijfel is. Team Armstrong gebruikte doping en dient daarvoor gestraft te worden. Het vreemde begint echter bij de uitspraak van de USADA en de reactie hierop van WADA en UCI. Deze organisaties hebben in hun statuten staan dat ze tot maximaal acht jaar terug mogen/kunnen veroordelen. Dan zou het dus onmogelijk zijn om Lance al zijn Touroverwinningen af te nemen. Zo ver mogen ze eenvoudig niet terug gaan. Tweede opmerkelijke feit is de manier waarop er met de zogenaamde 'klokkenluiders' wordt omgegaan. Armstrongs ploeggenoten, die uit de school geklapt zijn doendit bijna allemaal aan het eind van hun carriere. Ze worden voor een half jaar geschorst, ook de nog actieve Levi Leipheimer. Over een half jaar mogen ze weer fietsen. Deze strafvermindering krijg je als klokkenluider. Ook dat kunnen we nog accepteren. Maar waarom worden deze mensen niet ook ontdaan van hun overwinningen? Zij mogen deze behouden, allemaal omdat ze Lance 'erbij gelapt hebben'? Lance daarentegen is al zijn overwinningen kwijt en moet ook nog prijzengeld terugbetalen.

Kleine kinderen

Al eerder betoogden we op fietspraat.nl dat dopingzondaars net kleine kinderen zijn. In den beginne ontkennen ze namelijk allemaal. Ze zeggen gewoon dat ze het niet gedaan hebben. Als ze vervolgens niet meer om de leugens heen kunnen, dan bekennen ze. Om hun schade te beperken, of om het maatschappelijk minder onverantwoord te maken, betrekken ze dan alles en iedereen in hun schuld. "ja, maar hij deed het ook", of "ik moest dat doen van hem" zijn vaak gehoorde uitspraken. Misschien is dat allemaal waar, en heeft Lance hun min of meer gedwongen te gebruiken. Als het in die tijd gebruikelijk was en Lance probeerde zo sterk mogelijke helpers in zijn team te hebben, dan was het ook noodzakelijk dat zijn helpers gebruikten. Alleen hebben de kleine kinderen zich tegen hem gekeerd en hebben collectief alle schuld bij hem neer gelegd.

Dopingprobleem is groter dan Lance Armstrong

Het collectief de schuld neerleggen bij Lance is niet helemaal eerlijk en als deze renners erover spreken om het wielrennen schoner te maken, dan moeten ze ook hun deel van de schuld op zich nemen. Het dopingprobleem was er namelijk al voor Lance Armstrong en is er ook na Lance Armstrong. Dat dopinggebruik onder collega's altijd verzwegen wordt, de zogenaamde 'omerta' is het echte probleem. Als renners en ex-renners het wielrennen echt schoner willen krijgen, dan doorbreken ze dit stilzwijgen. En no-tolerance beleidt moet verder gaan dan het tonen van een biologisch paspoort. Het paspoort was een middel, geen doel op zich. Net zoals alle dopingcontroles een middel zijn en geen doel op zich. Het schonere wielrennen is het doel en dat moet nagestreefd worden. Dat bereik je niet met stilzwijgen van hetgeen je ziet.

Huidige wielrenners

De jonge generatie wielrenners moet daar ook aan mee doen. Zij doen nu uitspraken die niet echt geloofwaardig overkomen. Ze roepen dat dit allemaal over gebeurtenissen gaat die zich voor hun tijd hebben afgespeeld en dat het nu allemaal anders is. Dat is misschien wel zo, maar dat riepen Lance en zijn generatiegenoten vijftien jaar geleden ook. Die hebben we, zeker na de Festina affaire in 1998 allemaal geloofd. Nu, anno 2012 komen we er achter dat we toen gewoon bij de neus genomen zijn. Het wielrennen moet dus geloofwaardigheid terugwinnen. En juist dat kunnen de huidige wielrenners doen. Door niet meer te accepteren dat ze dingen zien die niet mogen. Klap hierover uit de school. Verlink die collega die er andere regels op na houdt. Regels die jou ervan weerhouden om te winnen. Pas dan, als dat soort renners geen kans meer krijgen, gaat de geloofwaardigheid omhoog. Een eerste stap in het bereiken daarvan is dat (ex)renners zich uitspreken over alles wat ze weten. Armstrong's ploeggenoten hebben dat nu gedaan. De rest moet nu nog volgen. Pas dan wordt er schoon schip gemaakt. Als het hier echter stopt met de openbaringen, dan gaat het gewoon door zoals in het verleden en hebben we over enkele jaren weer een dergelijke openbaring.

Doping is van alle tijden

Critici kunnen wel roepen dat het tegenwoordig, met alle controles en de invoering van het biologisch paspoort niet meer mogelijk is om doping te gebruiken, maar wij durven dat te betwijfelen. De soort doping zal veranderen, zoals dat ook in het verleden gebeurde. Verklaarde Hamilton immers niet dat men van EPO injecties overstapte op micro-dosing en vervolgens op bloedtransfusies? Toekomstige methodes dienen zich al aan. Aicar en gen-doping zijn daar voorbeelden van. Slimmeriken zullen altijd iets anders blijven proberen. Alleen openheid kan hier iets aan oplossen.

Conclusie

Het is goed dat Lance gepakt is en dat zijn ploeggenoten openheid van zaken hebben gegeven. De instanties die verantwoordelijk zijn voor het berechten van deze zondaars hebben echter met twee maten gemeten. Dit laat zien dat, als misdaad al niet loont, het achteraf uit de school klappen wel loont. Controlerende instanties zullen altijd achter de feiten aan lopen, maar kunnen wel 'gelijke monniken, gelijke kappen' toepassen. Of je nu uit de school geklapt bent of niet. De echte revolutie op dopinggebied moet vanuit de sport zelf komen. Actieve renners moeten geloven in hun kans om op een eerlijke manier wedstrijden te winnen. Als zij zien dat anderen dat niet eerlijk doen, maar met gebruik van ongeoorloofde middelen, dan moeten ze dan zelf ingrijpen. Pas dan kan een controlerende instantie hier iets mee. Pas dan kunnen de actieve sportbeoefenaars de geloofwaardigheid van de sport terugverdienen. Om daar een start mee te maken moeten de renners die nu stoppen, of net gestopt zijn, volledige openheid van zaken geven.

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

Zoeken

Sponsored Links