De verschillen tussen veldrijden en mountainbiken

Als de dagen weer korter worden en het weer slechter wordt, zit half Nederland en heel België op zondagmiddag weer aan de buis gekluisterd. Dit keer niet alleen voor het voetballen, maar ook voor het veldrijden. Maar wat is nu eigenlijk het verschil tussen veldrijden en mountainbiken (of ATB-en). In dit artikel gaan we in op de verschillen in de sport, zowel qua materiaal, wedstrijden als de te leveren inspanning, waarbij opgemerkt moet worden dat we bij het mountainbiken niet het downhillen bedoelen, wat absoluut een andere discipline is.

 

 

Olympische spelen

Veldrijden is een sport die, jammer genoeg nog steeds niet Olympisch is. Dit is dan ook de reden voor een hoop verwarring. De laatste jaren stappen er nog wel eens goede veldrijders over naar het mountainbiken. Dit omdat ze toch een keer in hun carrière aan de Olympische spelen mee willen doen, maar dat met hun sport niet kan. De reden dat veldrijden niet Olympisch is, is het feit dat het in te weinig landen beoefend wordt. Vooral Nederland en natuurlijk België zijn favoriet,maar daarna komt een hele tijd niks. De laatste tijd leeft de populariteit in vooral Tsjechië op, maar dat komt voor een groot deel door het succes van Stybar. Pogingen om het veldrijden naar de Verenigde Staten te brengen lukken weliswaar wel, maar dat heeft er nog niet direct toe geleidt dat het mondiale niveau hoger wordt. Veldrijden wordt al veel langer gedaan. Het eerste WK was in 1950, terwijl dat voor het mountainbiken ergens in de jaren 1990 plaatsvond.

Duur

Deze paragraaf gaat niet over geld. Daar zit namelijk niet zoveel verschil in. Het gaat hier over de lengte van een wedstrijd. Veldrijden duurt meestal ongeveer een uur. Meestal wordt een bepaalde tijd plus één ronde verreden. Het mountainbiken duurt meestal langer, ongeveer tot twee uur. Dit vergt meteen een andere inspanning van de fietser. Veldrijden is heel erg explosief. Tijdens een wedstrijd is er geen tijd om te recupereren/herstellen. De volledige tijd wordt rond de maximale hartslag gereden. Tijd om iets te eten of zelfs te drinken is er dan ook niet, waar dit in het mountainbiken soms nog wel het geval is. Mountainbiken vereist dan in plaatst van een gigantische explosiviteit veel mee souplesse en is veel meer een duursport. In het veldrijden speelt een stukje tactiek een belangrijkere rol.

Materiaal

Een veldrijder heeft vaak 3 fietsen bij zich, welke hij tijdens een wedstrijd mag wisselen. De reden hiervoor is dat een veld-rij-fiets iets gevoeliger is, en vaak lek rijdt. Daarbij komt nog dat het schakelen vaak problemen gaat ondervinden bij teveel modder en zelfs sneeuw en ijs op het parcours. Een mountainbike heeft hier veel minder last van. Vooral lekke banden zijn zeldzamer. Wortelstronken en dergelijke hebben immers veel minder invloed op de brede mountainbike banden dan op de smalle bandjes van een veld-rij-fiets. Toch kan niet gezegd worden dat mountainbiken daarom goedkoper is om te beoefenen, maar dat zal de echte professional niet echt interesseren. En de beginnende amateur zal het zowel in het mountainbiken als in het veldrijden veelal toch met één fiets moeten doen. Wel heeft men in beide gevallen vaak erg veel wielen bij zich, elk met een ander soort banden. In beide sporten is de bandenkeuze en bandendruk, specifiek afgestemd op de combinatie van terrein en weersomstandigheden vaak cruciaal. Het grootste verschil in materiaal zijn natuurlijk de vorm van het frame en de dikte van de banden. Daarnaast heeft een atb vering en een veel groter remvermogen, terwijl het remvermogen van een veld-rij-fiets zeer gering is. Een veld-rij-fiets lijkt enorm op een fiets die gebruikt wordt bij het wegwielrennen. Grootst verschil daarmee is echter dat er andere versnellingen gemonteerd zijn. De snelheden die bij het veldrijden ontwikkeld worden zijn namelijk lager. Een ander verschil is dat de remmen van een ander type zijn, waarbij er meerspeling tussen de vork en de band gerealiseerd wordt om minder last te hebben van modder en dergelijke. Ook zijn de banden breder dan bij het wegwielrennen, maar nog altijd vele malen smaller dan bij het mountainbiken.

Seizoen

Mountainbiken is steeds meer een zomersport geworden terwijl veldrijden echt iets is voor het najaar en de winter. Het gebeurt echter zelden dat een goede veldrijder ook een goed mountainbikeseizoen neerzet. Ten eerste is het natuurlijk niet mogelijk om het hele jaar goed te zijn en dan ook nog in twee disciplines. Daarnaast zijn het echt twee verschillende disciplines, vanwege het eerder vermelde verschil tussen duur en souplesse in het mountainbiken enerzijds en het meer explosieve karakter van het veldrijden anderzijds. De veldrijders die het proberen om over te stappen naar het mountainbiken doen dit vaak alleen om deel te kunnen nemen aan de Olympische spelen, zoals eerder reeds vermeld. Maar ook dan zien we dat goede veldrijders slechts matige of gemiddelde mountainbikers zijn. Niet omdat ze het niet kunnen, maar omdat het meer tijd en training kost om in een toch andere sport goed te worden.

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

Zoeken

Sponsored Links