Vrouwenwielrennen, nu en de toekomst

Het vrouwenwielrennen wint aan populariteit. Dit heeft waarschijnlijk te maken met het feit dat er toch al meer vrouwen zijn gaan fietsen als hobby. Toch heeft het vrouwenwielrennen een enorme achterstand op de mannen. Deze helemaal wegwerken is erg moeilijk. De ervaring leert dat dit in veel sporten moeilijk is. Behalve sporten als tennis en schaatsen is het sporten bij vrouwen bijna altijd achtergesteld bij de mannen. In dit artikel kijken we waarom dat is en waarom deze cirkel moeilijk te doorbreken is.

Kalender

Het vrouwenwielrennen heeft een aantal zeer interessante wedstrijden op de kalender staan. Veelal exact dezelfde tochten als bij de mannen. Zo rijden ook de vrouwen een Amstel Gold Race, een Ronde van Vlaanderen en ook rittenkoersen. Dit zou dus geen reden mogen zijn om minder populair te zijn dan bij mannen. De wedstrijden van vrouwen zijn wel korter. Waar een klassieker zoals de Amstel Gold Race rond de 250km lang is, is eenzelfde variant bij de vrouwen ongeveer 120km lang. Nog steeds een mooie afstand zou je denken. Deze afstand is korter om twee redenen. Ten eerste moet de vrouwenwedstrijd onafhankelijk van de mannenwedstrijd plaatsvinden. De vrouwen moeten dus korter fietsen, anders komen de twee wedstrijden door elkaar te lopen. Daarnaast is de vrouwelijke fysiek gewoon minder sterk. Kijk maar naar de gemiddelde snelheden waarmee vrouwenwedstrijden worden gereden in vergelijking tot dezelfde mannenwedstrijd. Omdat de vrouwelijke fysiek minder sterk is worden de wedstrijden voor vrouwen automatisch korter gehouden. Om eenzelfde reden zijn wedstrijden voor de U23 categorie ook korter. De bekendste rittenkoers voor vrouwen is de Tour de L'Aude Cycliste Feminine. Dit is eigenlijk de vrouwentegenhanger van de Tour de France bij mannen. De publiciteitswaarde van dit evenement is echter minimaal. Waarschijnlijk zijn er slechts een handvol lezers van dit artikel die wel eens van dit evenement gehoord hebben. Deze rittenkoers is sinds 2010 echter helemaal niet meer verreden. De hoogste/bekendste rittenkoers voor de vrouwen is nu de Giro d'Italia. Sinds 2011 organiseert de ASO (die ook de Tour de France, Parijs-Roubaix, Ronde van Qatar) echter ook Ladies Tour of Qatar en is er een versie van de Fleche Wallone (Waalse Pijl) voor vrouwen. Dit soort initiatieven is voortreffelijk en moeten eigenlijk meer door de UCI gereguleerd worden. Door dit soort koersen te organiseren en liefst op dezelfde dag als bij de mannen is er sprake van voldoende kijkers (deze zijn er toch al voor de mannenkoers), waardoor het ook voor sponsors van de vrouwenploegen interessanter wordt.

Bekende namen

Welke bekende namen zijn er dan in het vrouwenwielrennen. Internationaal gezien konden we natuurlijk jaren niet om Jeanie Longo heen. Ze heeft tot haar vijftigste gekoerst. De meeste rensters waar ze mee koerste konden haar dochters zijn. Het aantal keren dat ze kampioen van Frankrijk is geweest is bijna ontelbaar. Ze heeft 13 wereldtitels. Ze heeft een record aantal deelnames aan de Olympische spelen, namelijk alle spelen sinds 1984, zeven in totaal. De tweede vrouw die iedereen wel kent is de Nederlandse Leontien van Moorsel. Haar carrière begon in 1997. Van Moorsel beëindigde haar carrière in 2004, nadat ze niet alleen vele malen Nederlands kampioen is geweest, maar ook vele wereldtitels en Olympische titel heeft bemachtigd. Jongste beste Nederlandse wielrenster is Marianne Vos, die niet alleen op de baan en de weg, zoals Leontien van Moorsel, haar titels bemachtigt, maar die tevens in het veldrijden heel erg goed uit de voeten kan. Ze is inmiddels wereldkampioen in het veldrijden en op de weg. De baan komt daar wellicht nog bij. Ook heeft ze al Olympische titels bemachtigd op de weg en de baan. Sinds 2012 legt ze zich ook toe op mountainbiken, als voorbereiding op de Olympische Spelen van 2016.

Geschiedenis

Toch is de eerste vrouw die opzien baarde in het wielrennen niet Jeannie Longo, maar Alfonsina Strada. Strade nam deel aan de Giro d ‘Italia van 1924 op uitnodiging van de organisatie. Vooraf had ze al 36 wedstrijden (bij de mannen) gewonnen. De Giro werd destijds verreden over 12 ritten en 3613 km (gemiddeld 300 km/dag). Ze heeft deze Giro uitgereden, weliswaar buiten competitie omdat ze in een rit te laat binnenkwam. De organisatie vroeg haar om mee te blijven doen. Haar uiteindelijke achterstand op de winnaar bedroeg 20 uur. Het jaar daarop mocht ze niet meer meedoen omdat veel mannelijke renners protesteerden dat zij teveel aandacht kreeg.

Televisie / Publiciteit, een geldkwestie

Wielrennen is een echte volkssport. Weliswaar kun je een wielerwedstrijd eigenlijk alleen op televisie goed volgen, toch komen er hele volksstammen op een wielerwedstrijd af. Hier zijn dan ook de sponsorbelangen het meeste van invloed. Wielerwedstrijden worden wel op televisie uitgezonden, maar vaak pas de laatste 2 uur van de wedstrijd. Zo'n uitzending begint dan om 15.00 uur met een finish omstreeks 17.00 uur. Binnen dit tijdsbestek wordt dan een samenvatting van het eerdere koersverloop gegeven alsmede de aanloop naar de finish. Binnen dit tijdsbestek een samenvatting van het vrouwenwielrennen erbij doen is praktisch erg moeilijk. Dit nog even los van de inspanningen die geleverd zouden moeten worden om voldoende materiaal van deze koers te verzamelen en voor 15.00 te monteren. Dat het vrouwenwielrennen dus niet of nauwelijks op televisie wordt uitgezonden heeft met geld te maken. Het kost te veel geld om hier goede uitzendingen van te maken in verhouding tot de opbrengst (extra kijkers) t.o.v. de huidige situatie.

Cirkel

Dat vrouwenwielrennen minder op televisie komt brengt de ploegen dus minder geld op. Hierdoor zijn ze genoodzaakt hun ploeg met een kleiner budget te runnen. Dit heeft gevolgen voor zowel het salaris van de rensters, het materiaal en de totale organisatie van de ploeg. Het kan vanwege budgettaire redenen gewoon niet zo professioneel opereren als een vergelijkbare mannenploeg. Dit brengt het vrouwenwielrennen in een cirkeltje waar maar moeilijk uit te komen is. Minder meiden zullen willen wielrennen. Wielrennen is immers flink afzien. Bij de mannen kun je daar een leuke boterham mee verdienen. Bij de vrouwen moet vaak zelfs op het hoogste niveau nog een extra baan erbij genomen worden om rond te kunnen komen. Hierdoor heeft een dergelijke renster natuurlijk minder kans om uit te rusten, wat zijn weerslag weer heeft op de prestaties.

Spoeling dun

Als we het financiële verhaal even vergeten en puur kijken of er wel genoeg animo is bij meiden om te gaan wielrennen. Kijken we bij de toerfietsclubs, dus waar een competitief karakter geen rol speelt, dan zien we dat in deze clubs vaak een flinke vergrijzing plaatsvindt. Weinig jongeren (ook weinig jongens) kiezen voor de hobby van wielrennen. Of dit te maken heeft met het vele trainen dat fietsen met zich meebrengt, met de zondagochtendrit die niet echt goed in hun agenda past, of met de kosten om een goede fiets aan te schaffen en te onderhouden, weten we niet echt. Dat de spoeling bij jongens redelijk dun is verklaard wel dat deze bij meiden nog veel dunner is. Er zijn gewoon weinig meiden die fietsen. Het aanwezige talent dat op meiden-fietsgebied in Nederland ongetwijfeld aanwezig is wordt dus gewoon niet ten volle benut.

Ontwikkelingen

Gelukkig zijn er wel ontwikkelingen. Zo zijn er een aantal ploegen die gelukkig hun rensters de gelegenheid geven volledig te focussen op het fietsen. Een baantje erbij is niet meer noodzakelijk. Hiermee zijn de salarissen niet ineens torenhoog, maar het geeft de rensters wel de gelegenheid om hun hele doen en laten op het fietsen af te stemmen. Compleet met trainingskampen, massages, goed materiaal en serieuze begeleiding kunnen ze optimaal presteren.

Wielerteams

Momenteel zijn er 172 mannenteams bij de UCI geregistreerd. Hiervan zijn er 18 ProTeam, 23 Professional Continental en 131 Continental. In totaal zijn er maar 28 UCI Elite vrouwenteams bij de UCI geregistreerd. Het vrouwenwielrennen zou ervan kunnen profiteren als alle proteam teams ook een vrouwenteam op zouden zetten. Deze teams zouden geweldig kunnen profiteren van de kennis en spin-off van deze mannenteams. Eenzelfde ontwikkeling heeft plaatsgevonden met het U23 ontwikkelingsprogramma. Teams zoals Chipotle, Trek-Livestrong lopen mooi mee in de schaduw van hun grote broers in het ProTeam circuit (Garmin-Cervelo en RadioShack).

Tour de France voor vrouwen?

In juli 2013 heeft Marianne Vos, samen met nog vier andere rensters een petitie gestart, waarin gevraagd wordt voor het opstarten van een Tour de France voor vrouwen. Vos wil hierbij hetzelfde parcours op dezelfde dagen fietsen. Weliswaar moeten de etappes korter zijn dan bij de mannen, maar dit wil zij oplossen door de startplaats verder op het parcours te laten plaatsvinden. Daarnaast wil ze concessies doen voor wat betreft verplaatsingen, overnachtingsplaatsen en dergelijke. Dit om praktische problemen niet de reden van het niet opzetten van een vrouweneditie te laten zijn. We zijn benieuwd en houden jullie op de hoogte.

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

Zoeken

Sponsored Links