Cingle du Mont Ventoux, oftewel de Mont Ventoux 3x beklimmen op 1 dag

Nadat Nederland in 2006 kennis maakte met het fenomeen Alpe D'Huzes schoten de wielertochten voor goede doelen als paddenstoelen uit de grond. Zes keer de Alpe d'Huez leek goed te doen. Dus werd er naar andere uitdagingen gezocht. Een aantal organisaties ontdekten de Mont Ventoux en de uitdaging om deze drie keer op één dag te beklimmen. Als je dit doet, mag je je cingle du Mont Ventoux noemen. Je moet dan wel een aantal dingen regelen.

Over de Mont Ventoux

De Mont Ventoux is ontstaan als gevolg van de convergentie van verschillende tektonische platen. Op de top van de Mont Ventoux bevindt zich een groot weerstation met een grote zendmast. Een eerste weg naar de top werd in 1882 aangelegd. Onderweg vanuit het dal kom je eigenlijk geen bebouwing tegen. Alleen, komende vanaf Bedoin, staan bij Chalet Renard enkele appartementen. Doordat de Mont Ventoux ietwat geïsoleerd ligt als berg in haar omgeving, heeft de berg ook invloed op het klimaat op en rondom de berg. Natuurlijk is er een flink temperatuurverschil tussen de top en het dal, maar er zijn ook nog andere invloeden van de berg waarneembaar. Zo zijn de neerslaghoeveelheden aanzienlijk. Dit wordt veroorzaakt door de opwaartse beweging van de lucht als gevolg van de berg. Gemiddeld heeft het gebied rond de Mont Ventoux 90 regendagen, met een hogere intensiteit in de herfst en aan het einde van de lente. De regenbuien die dan vallen zijn flink, waarna het vervolgens weer heel mooi weer kan zijn. Verder kenmerkt de Mont Ventoux zich door de continue wind op en rondom de berg.

3 Verschillende beklimmingen

Als je de Mont Ventoux op één dag drie keer gaat beklimmen mag je van de Confrèrie des Cingles du Mont Ventoux dit in elke gewenste volgorde doen, zolang je alle drie de beklimmingen maar allemaal één keer doet op één dag. De meeste tochten voor goede doelen schrijven echter een bepaalde volgorde voor. De drie dorpen die aan de voet van de verschillende kanten van de Mont Ventoux liggen zijn respectievelijk Bedoin, Malauscène en Sault.

Beklimming vanuit Bedoin

De beklimming vanuit Bedoin is 21.4 km lang. Daarbij overwin je 1639 hoogtemeters. Het gemiddelde stijgingspercentage is 7.4%. Grofweg is deze beklimming op te delen in drie stukken. De eerste vijf kilometer vanuit Bedoin zijn eigenlijk 'vals plat' te noemen en stijgen niet hoger dan vier of vijf procent. Hier mag niemand in de problemen komen. Het tweede stuk loopt vervolgens helemaal door het bos en is het zwaarste gedeelte. Dit stuk is continu rond de negen procent en eindigt bij Chalet Renard. Hier eindigt ook het bos en vanaf hier fiets je door het bekende maanlandschap. De laatste zes kilometer beginnen iets makkelijker met gemiddeld zeven procent. Alleen de laatste twee kilometer zijn weer wat steiler met tien tot elf procent. Dit laatste stuk hoeft niet meteen makkelijker te zijn. Op de Mont Ventoux waait het immers altijd en als je hier wind tegen hebt, dan kan zeven procent bergop nog aardig tegen vallen. Enkele kilometers onder de top staat het monument ter nagedachtenis aan Tom Simpson.

Beklimming vanuit Malauscène

De beklimming van Malauscène is 21.2 km lang. Daarbij overwin je 1535 hoogtemeters. Het gemiddelde stijgingspercentage over de hele klim is 7.2 procent. De klim verloopt iets onregelmatiger dan de klim vanuit Bedoin. Sommige stukken van zeven procent worden afgewisseld door stukken van twaalf procent om vervolgens weer af te zwakken. Grofweg kan de klim ingedeeld worden in twee gedeelten. Iets over de helft ligt een kleine rotonde. Vanaf daar komt de top ook langzaam in zicht. Het eerste gedeelte van de klim heb je eigenlijk geen idee waar je naartoe rijdt. Qua zwaarte zijn beide gedeelten ongeveer gelijk. De klim vanuit Malauscène is op papier iets makkelijker dan die vanuit Bedoin, maar in de praktijk merk je daar weinig van. Wat je ook mist is het typische maanlandschap. Je rijdt dus iets meer tussen bomen, wat een voordeel kan zijn op dagen dat het op de Ventoux weer eens flink waait.

Beklimming vanuit Sault

Op papier is de beklimming vanuit Sault verreweg de makkelijkste. Met een afstand van 25.7 km is het weliswaar de langste beklimming, maar met een gemiddeld stijgingspercentage van 4.4% en een totaal aantal hoogtemeters van 1152 meter is het duidelijk makkelijker dan de voorgaande twee beklimmingen. Het mooie en bijzondere aan deze beklimming is dat je onderaan door de Lavendel-velden fietst. Hierdoor heb je toch een heel ander uitzicht dan bij de twee andere beklimmingen. Ook deze klim kun je grofweg indelen in twee stukken. Het eerste stuk fiets je achtereenvolgens door de Lavendel-velden en daarna door een stuk bos. Hier komen de gemiddelde stijgingspercentages niet boven de vijf procent uit. Als je uiteindelijke Chalet Renard bereikt heb je nog zes kilometer voor de boeg die je ook al bij de beklimming vanuit Bedoin hebt overwonnen. Dit is weer het stuk met het kenmerkende maanlandschap en de daarbij horende wind.

Confrèrie des Cinglés du Mont Ventoux

In 1988 is de vereniging Club/Confrèrie des Cinglés du Mont Ventoux opgericht. Lid wordt je alleen als je op één dag de Mont Ventoux langs de drie verschillende routes beklimt. Je bent dan een zogenaamde Cingle du Mont Ventoux. (vrij vertaald: Gek van de Mont Ventoux). Hiermee wilde de organisatie aantonen dat elke normaal getrainde fietser deze uitdaging zonder overmatige vermoeidheid met succes zou kunnen aangaan.

Galerien en Bicinglette

In 1998 is een vierde beklimming toegevoegd, de zogenaamde Route Forestière. Als je deze nog na de Cingle route doet, dan ben je Galérien du Ventoux. Als laatste is in 2007 nog de bicinglette ontstaan, die bestaat uit een dubbele Cingle.

Waar moet je aan voldoen

Om je echt Cingle du Mont Ventoux (of zelfs Galerien of Bicinglette) te mogen noemen moet je een aantal zaken regelen. Het is namelijk niet genoeg om achteraf tegen de confrèrie te vertellen dat je het allemaal volgens de regels hebt afgelegd. Wat je moet doen is het volgende:

  • Je registreert jezelf (en je teamgenoten) op http://www.clubcinglesventoux.org/nl/inschrijven.html. De inschrijving wordt definitief gemaakt zodra je ook de betaling (€ 20,00 per persoon) in orde hebt gemaakt.
  • Vervolgens ontvang je een stempelkaart en bordjes om op je fiets te bevestigen (dit laatste is niet verplicht).
  • Tijdens je fietstocht moet je op een aantal plaatsen een stempel halen: Bij alle drie de plaatsen (Bedoin, Malaucene en Sault) en op de top. De stempel kun je halen bij een bar/winkel/restaurant of overheidsinstantie. Op de top hoef je slechts één keer een stempel te halen. Dit kan bij Restaurant Vendran of Magasin de Souvenirs.
  • Noteer op de achterkant van de stempelkaart ook de tijdstippen waarop je op de verschillende plaatsen was.
  • Stuur na afloop van je fietstocht de stempelkaart terug.

De stempelkaart wordt beoordeeld en bij goedkeuring krijg je deze weer, samen met een genummerde medaille, teruggestuurd. Enkele dagen later wordt je ook als geslaagde vermeld op de website www.clubcinglesventoux.org.

Onze ervaring

Onze poging om de Mont Ventoux drie keer te beklimmen vond plaats begin augustus. Het weer op die dag was goed, met een maximumtemperatuur van rond de 32 graden in het dal. Het waaide die dag vrij gemiddeld en op de top was de temperatuur rond de 12 graden. De volgorde waarin we de drie beklimming zouden voltooien was: Bedoin, Malauscène en als laatste Sault. We vertrokken om 7.00 uur 's ochtends, om de ergste hitte voor te zijn.
Het voelde om 7.00 uur nog enigszins koud aan, maar omdat we al snel begonnen met klimmen was de temperatuur vrijwel meteen aangenaam. Tijdens deze klim zagen we weinig andere fietsers. De meeste mensen beklimmen de Mont Ventoux immers maar één keer en dan is er geen enkele reden om dit om 7 uur 's ochtends te doen. Ook toen na een kleine twee uur klimmen de top werd bereikt was het hier nog heel erg leeg en stil. Er was weinig tot geen bewolking en het uitzicht was dan ook geweldig. Als snel aanvaardden we de afdaling. In Malauscène werd gedraaid, niet gepauzeerd en vrijwel meteen (even een regenjasje uittrekken) begonnen we weer te klimmen. Mijn partner, die ook de drie beklimmingen deed, vond het erg koud in de afdaling. Zelf had ik er eigenlijk niet zo veel last van.
Meteen bij het begin van de beklimming vanuit Malauscène was al merkbaar dat het een stuk warmer was dan enkele uren eerder vanuit Bedoin. Wind was er aan deze kant van de Ventoux niet te ontdekken en dus werd het een warme beklimming. Naarmate we hoger kwamen werd de temperatuur gelukkig aangenamer. Onderweg waren er nu meer fietsers te bekennen. Ondanks het feit dat we rustig klommen werden we onderweg toch niet ingehaald. Eén wielrenner van rond de 18 jaar (met een startnummer nog op de fiets gemonteerd) haalde ons twee kilometer voor de top in. Dat zou ook de enige zijn die ons inhaalde die dag. Na weer een kleine twee uur geklommen te hebben bereikten we weer de top. Inmiddels was het ook hier een stuk drukker geworden. Na gewacht te hebben op mijn partner daalden we gezamenlijk af richting Sault. Deze afdaling is duidelijk van een ander kaliber. Na Chalet Renard moet je duidelijk af en toe meetrappen, aangezien de percentages hier niet meer zo hoog zijn. Als de eerste verbazing van de schoonheid van de Lavendel-velden verdwenen is moet je echter (in de afdaling) nog een paar honderd meer klimmen om het plaatsje Sault te bereiken. Deze beklimming/afdaling hadden we vooraf niet verkend, dus was het onderweg even goed opletten om herkenningspunten voor de latere beklimming te hebben.
In Sault was het even tijd om iets te eten. Een croque monsieur werd het, niet te zwaar want er was immers nog 25 kilometer klimwerk te verrichten. Na deze lunch werd de laatste beklimming aanvaard. De eerste vijftien kilometer hiervan waren heel goed te doen. Natuurlijk voel je dan dat je al twee beklimmingen gedaan heb en zijn de benen zwaarder dan normaal. Ondanks dit alles is het in deze beklimming goed te doen om een bepaalde cadans te blijven trappen.
Vanaf Chalet Renard wordt het dan weer zwaarder, maar de wetenschap dat de top bijna binnen handbereik is doet natuurlijk wonderen. Uiteindelijk was dit de snelste klim van de drie en na een kleine twee uur stonden we voor de derde maal die dag op de top van de Mont Ventoux, waar het inmiddels een drukte van jewelste was.
Om niet teveel tijd te verliezen met bevoorrading en dergelijke hadden we de dag voorafgaand aan onze beklimming een auto op de top geparkeerd, met hierin vers water, eten, droge kleding en dergelijke. Na het bereiken van de top werd dan ook de afdaling per auto aanvaard. Dit natuurlijk niet na eerst nog wat foto's van de omgeving en het top-bord gemaakt te hebben.

"You don't have to be crazy to climb Mont Ventoux, but you have to be insane to do it again".

Reacties   

+7 #4 Idske 14-12-2015 15:22
Wat een mooi verslag en hele nuttige tips. Ik heb nog 1 vraag. Ik wil zelf deze berg eind mei ook 3 x beklimmen. Nu las ik dat je stempels moet halen bij verschillende restaurants / winkels. Zijn deze al open als je zo vroeg vertrekt?
Citeer
0 #3 Dominggus Holle 30-07-2015 20:32
hallo

Mooi verslag en goede tips,veel respect voor jullie beklimming van de kale berg.
Ik ben zelf van plan om 2016 het ook te doen 3x.
Citeer
+1 #2 Alex 18-09-2014 13:24
Heel verstandig om een auto op de top te zetten met water, eten en droge kleding. Als je een begeleider hebt kan die je verzorgen.
Lees meer over de Cinglé en andere uitdagingen op de Mont Ventoux op www.dekaleberg.nl.
Citeer
0 #1 Berend 28-08-2014 13:39
Dat lijkt me ook mooi om eens te doen! Ik ga volgende week de Drieländer Tour (http://www.velotours.nl/reis?id=18) rijden met een aantal vrienden. Ik heb er zin in!
Citeer

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

Zoeken

Sponsored Links