Fietstocht: Vogezen - Nederland

Zoals veel enthousiaste fietsers plannen we elk jaar wel een fietsvakantie. Na jaren van Dolomieten, Alpen, Pyreneeen, Vogezen of andere fietsgebieden werd besloten het eens over een andere boeg te gooien. We wilden een rittenkoers gaan doen. We besloten vanuit de Vogezen terug naar Zuid-Limburg te fietsen. Lees hier ons verhaal.

Programma

In het kort zag ons programma er als volgt uit: We zouden eerst twee dagen in de Vogezen fietsen, waarna we in drie dagen terug naar huis zouden fietsen.
Tijdens de twee Vogezen dagen zouden we achtereenvolgens de Col de la Schlucht, Ballon d'Alsace en Grand Ballon fietsen. Tijdens de terugreis zouden geen noemenswaardige cols meer beklommen worden. Al met al zouden de twee 'Vogezen-dagen' goed zijn voor ongeveer 200km fietsen. De terugreis was goed voor 500km. In totaal 700km fietsen in vijf dagen met ongeveer 9000 hoogtemeters.

Logistiek

Onze groep van vijf fietsers werd uitgebreid met een aantal fietsers die 'gewoon' een paar dagen in de Vogezen gingen fietsen. Op die manier werd ook de logistieke operatie van de heenreis wat makkelijker. Tijdens de terugreis per fiets zouden de vijf fietsers worden bijgestaan door een begeleider met de auto, waardoor ook het bagageprobleem werd opgelost.

Voorbereiding

Aangezien de cols in de Vogezen allemaal niet heel erg extreem zijn (maar nog steeds kunnen tegenvallen) werd er geen specifieke klimtraining gedaan dit jaar. De uitdaging zou meer zitten in het afleggen van 700km in vijf dagen tijd. Maar hoe train je zoiets? Bij het afleggen van zoveel kilometers in een beperkt aantal dagen wordt er een flinke aanslag gedaan op je vermogen om te herstellen. Na een zware dag fietsen volgt immers direct weer een zware dag fietsen. En dat vijf keer op rij. Dit hebben we geprobeerd te trainen door wat vaker twee dagen achter elkaar te fietsen en daarbij telkens een redelijk lange afstand te fietsen. Zo hebben we de dag na onze Roubaix-Challenge (144km met meer dan 30km kasseien) weer een tocht gefietst van 85km. Ook de week erna hebben we eerst op zaterdag de toerversie van de Amstel Gold Race (200km) afgelegd, gevolgd door een rondje van 80 km op zondag. Ook werd de toerversie van de Fleche Wallonne op zaterdag (135km) gevolgd door een zondagrit van 105km.

Vogezen-dagen

Zoals reeds in het programma aangegeven hebben we eerst twee dagen in de Vogezen gefietst. Hierbij verbleven we dus 2 nachten in hetzelfde hotel. Op dag 1, waarbij tevens de autorit vanuit Zuid-Limburg naar de Vogezen plaatsvond, hadden we een ritje gepland van ongeveer 75km. Als enige noemenswaardige col zou de Col de la Schlucht beklommen worden. Tijdens de fietstocht kwamen we echter redelijk bedrogen uit. Op onze route naar de Col de la Schlucht lag namelijk nog een 7km lange col. De naam ervan ontschoot ons verder, maar het was een flinke (mooie) klim. De col de la Schlucht is verder (wij kwamen vanuit Munster) een 18km lange klim die nergens echt heel steil wordt. Gemiddeld is de klim een kleine 5%, wat het best een lekkere col maakt om op een eerste dag te beklimmen.
Op dag 2 hebben we een tweetal ballonnen op het programma staan, namelijk eerst de Ballon d'Alsace gevolgd door de Grand Ballon. Op weg van de Ballon d'Alsace naar de Grand Ballon kwamen we ook nog de Col de Hunsruck tegen. Al met al een tocht van een kleine 130 km met 2300 hoogtemeters. Beide dagen hadden we perfect weer, ondanks het feit dat er op dag 2 regen voorspelt was.

Terugreis

Op dag 3 begonnen we aan de terugreis. Het zou een rit worden van 192km. Het hoogtekaartje gaf aan dat we hoofdzakelijk bergaf zouden rijden en slechts 2 beklimmingen (Moezeloever) tegen zouden komen. Niemand heeft natuurlijk nog ooit een afdaling van meer dan 100km gezien en wij dus ook niet. De rit bestond gewoon uit een constant op en neergaand parcours. Dat begon al redelijk snel nadat we vertrokken. Eerst moesten we nog een stukje van de col de la Schlucht beklimmen, maar daarna lieten we de Vogezen snel achter ons en veranderde het landschap. Het berg/heuvellandschap werd verruild voor een relatief vlak (lees:glooiend) landschap. Op een gegeven moment reden we ongeveer 30km lang langs de Moezel. Daar was de route wel heerlijk vlak. Al met al was deze dag goed te doen, ondanks de lengte van het parcours. Met een mooi gemiddelde (30 km/h) werd het een mooie dag. Tegen 5 uur 's middags bereikten we, na 192km en 1600 hoogtemeters, het hotel aan het Lac de Madine. Jammer genoeg lag het hotel nog best ver van het meer verwijderd en hadden wij niet meer de puf om 's avonds even naar het meer te wandelen.

Dag 4 gold op papier als een makkelijke dag. Slechts 140km met 1500 hoogtemeters. In de praktijk bleek dit voor velen echter de zwaarste dag te zijn. Het landschap was nog steeds glooiend, maar met een glooiing die toch elke keer net iets teveel kracht kost. Terugschakelen naar een lagere versnelling was net niet nodig (of eigenlijk net wel, maar dat doe je dan op een of andere manier niet), waardoor teveel op de macht gereden werd. Uiteindelijk resulteert dit erin dat je aan het eind van de dag toch weer heel erg moe bent. 6 uur later, en na een beetje zoeken op het eind, werd het hotel aan de rivier de Sur bereikt. Uiteindelijk bleken we in totaal ruim 1700 hoogtemeters te hebben overwonnen. Vandaar dat de route voor ons gevoel toch niet zo gemakkelijk was als wat het aanvankelijk leek.

Dag 5 begon een kleine 20 kilometers ten zuiden van Bastogne. Bastogne was op onze prachtige route ook de eerste en laatste stad waar we echt doorheen moesten. Andere steden werden netjes omzeilt. De meesten uit onze groep hadden Luik-Bastenaken-Luik (of Tilff-Bastogne-Tilff) en andere Ardennenklassiekers al meermalen gereden en al snel na het verlaten van Bastogne kwamen we op bekende wegen. Dat gaf in de groep al snel het gevoel dat we op weg naar huis waren en er werd dan ook voortvarend doorgereden. Na een lunch op 110km in Banneux had iedereen echt het gevoel dat we bijna thuis waren. Een kleine 2 uur na het verlaten van Banneux arriveerden we dan ook in Zuid-Limburg. Dag 5 bestond uit 166km met weer ongeveer 1600 hoogtemeters.

Route

De route voor de terugreis bestond voor het overgrote deel uit autoluwe wegen. Onze volgauto heeft bijna altijd achter ons gereden, zonder hierbij ander verkeer te hinderen. Waar wel achteropkomend verkeer kwam, reed onze auto even door om te stoppen op een plek waar dat goed kon. Verder werden alle steden (voor zover dat gebied in Frankrijk echte steden heeft) zorgvuldig vermeden. Juist hierdoor kreeg je tijdens de tocht een heel goed beeld van het veranderende landschap dat aan je voorbijkomt. Het verlaten van de Vogezen ging nog redelijk snel, maar daarna zag je in de loop van de volgende dagen het landschap veranderen van glooiend naar wat meer hellingen en uiteindelijk in de Ardennen.

Besluit

Onze reis hebben we gemaakt met 5 goed getrainde fietsers (en een begeleider per auto). De tocht, die toch bestaat uit 700km met bijna 9000 hoogtemeters, kan bestempeld worden als redelijk zwaar. Met name het elke dag opnieuw afleggen van een afstand van 150+km zorgt ervoor dat je uiteindelijk toch wel zware benen overhoudt aan de tocht. Daarbij hebben wij tijdens onze tocht echt perfecte weersomstandigheden gehad. Het was lekker warm (soms bijna te warm), met geen druppel regen. Met 2 lekke banden op de hele tocht hebben we ook weinig pech onderweg gehad. We kunnen ons voorstellen dat de route nog een flink stuk zwaarder wordt als deze bij slecht weer (lees: veel regen en wind) gereden wordt. De kans op lekke banden neemt dan toe en als je vaak moet stoppen voor lekke banden wordt de sfeer er in de regen ook niet echt beter op. In onze groep had iedereen op een bepaalde dag wel ergens een moeilijk momentje. Al was het maar omdat je na 700km toch echt wel een keer te maken krijgt met zadelpijn. Gelukkig heeft iedereen de rit helemaal volbracht en is niemand in de auto gestapt. Al met al kan ik concluderen dat het fietsen van een dergelijke 'rittenkoers' heel erg leuk is om te doen, al vergt het natuurlijk wel wat voorbereiding (in de vorm van routes, hotels en dergelijk) en heb je toch wel wat geluk nodig met het weer. Heb je vervolgens een leuke, goed getrainde groep fietsers, dan ga je een leuke week tegemoet!

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

Zoeken

Sponsored Links