Bart Brentjens Challenge 2015

Als wegrenner moet je af ten toe iets anders doen. De maand oktober is dan ook vaak mijn 'mountainbikemaand' en dus besloot ik dit jaar om de Bart Brentjens Challenge te rijden. Natuurlijk is Zuid-Limburg onze achtertuin en het bestuderen van de route maakte me ook meteen enthousiast. Bijkomend detail is dat ik 2 dagen voor de Challenge een nieuwe (29-er) mountainbike kocht, waardoor het toch een spannend debuut werd op deze tocht. Om het maar meteen serieus aan te pakken had ik ingeschreven voor de langste afstand: 110 km met 2000 hoogtemeters.

Route

Mountainbiken in Zuid-Limburg, met op deze route af en toe een uitstapje naar de Belgische Voerstreek, staat garant voor een zware tocht. Veel hoogtemeters en veel steile klimmetjes, zowel kort als lang. De 110km lus had een eerste aanloop samen met de andere afstanden door de Belgische Voerstreek. Daarna zou de route doorgaan richting Slenaken, Epen, Schweiberg, Gulpen, Reijmerstok, Margaten, Berg en Terblijt, Bemelen, Cadier en Keer, Gronsveld, Eckelrade, St. Geertruid. Het zwaartepunt van de route zat duidelijk in het begin, al werd het nooit echt makkelijk. Alleen op het Plateau van Margraten, tussen kilometer 60 en 90 was het een stuk vlakker en werden er meer veldwegen gereden. Hierdoor ging het tempo in dit stuk beduidend omhoog en werd het voordeel van m'n nieuwe 29-er duidelijk merkbaar. 

Verzorging

De 110 km route heeft in totaal vier verzorgingsposten. De eerste al na ongeveer 20 km, de tweede volgt na 45 km.  Persoonlijk vond ik de derde stopplaats na 60 km net iets te vroeg en daardoor de vierde op ongeveer 95 net te laat. Uit ervaring weet ik echter dat het plaatsen van deze verzorgingsposten, zeker op een parcours met meerdere, overlappende, afstanden niet makkelijk is. Wellicht ook dat mijn relatieve onervarenheid met mountainbiken ervoor zorgde dat het voor mij rond de 90 km toch beduidend zwaarder begon te worden en de stopplaats op 95 km dus toen ook even echt nodig was.
Persoonlijk stop ik bij de verzorgingsposten altijd maar heel kort, slechts een paar minuutjes om een bidon te vullen, snel een reep of banaan naar binnen te werken en dan ga ik weer verder. Op die manier blijf ik lekker in mijn ritme zitten en koel ik ook niet teveel af.

Weer

De hele week werd er voor de Bart Brentjens Challenge mooi weer voorspelt. 's Ochtends niet te fris en 's middags een temperatuur van ongeveer 17 graden. Op 4 oktober was het weer iets minder rooskleurig dan voorspeld, maar in vergelijking met vorige jaren was het echt super mooi weer. Enige nadeel is dat we het voorspelde zonnetje niet gezien hebben (totdat ik de mtb weer in de auto aan het laden was) en daardoor mijn keuze voor donkere glazen in de zonnebril iets te optimistisch en daardoor soms net iets te donker in het bos was.

Verloop van de tocht

Omdat ik de eerste keer deelnam aan de Bart Brentjens Challenge was de start voor mij even zoeken. Ondanks dat ik ruim op tijd aanwezig was stond ik hierdoor toch in het tweede gedeelde van het 110-km startvak. Desondanks was mijn start (bleek achteraf op de Garmin) toch om 10:18. Ik had het gevoel dat ik echt enorm ver van achteren gestart was, dus heb ik vanaf het begin redelijk doorgereden. Dit terwijl ik me juist had voorgenomen om op mijn nieuwe fiets rustig te beginnen. Ik merkte op de eerste lange klimmen dat ik hier veel mensen inhaalde. Een enkele single-track bergop dwong me toch om achter de groep te blijven en soms zelfs af te stappen. Als snel was ik op de eerste stopplaats waar ik nog twee bekenden tegenkwam, Harold en Maurice. Met hun vertrok ik aan het tweede deel van de tocht, maar na enkele klimmen bleek dat ik hun toch achter me had gelaten. Omdat ik ook alleen vertrokken was en geen afspraken met hun gemaakt had om samen te rijden besloot ik door te rijden. Stopplaats twee volgde redelijk snel, waar ik maar een korte stop maakte. Daarna volgde een stuk via een deel van de Gulpen-mountainbike route. Geen onbekende en met enkele flink technische klimmen. Dat kost energie en ik besloot dit stuk even niet te snel te gaan. Al snel volgde stopplaats drie, waar ik beide bidonnen vulde en nog wat energie meenam. Ik had vooraf de kaart bestudeerd en wist dat stopplaats vier pas vlak voor het einde lag.  Het vervolg van de route werd iets makkelijker. De klimmetjes werden korter en minder steil. De vlakke wegen werden breder en er waren meer en langere vlakke stukken dan voorheen. Het tempo ging omhoog en mensen gingen meer in groepjes rijden. Nadat we achtereenvolgens Margaten, Berg en Terblijt, Bemelen en Cadier en Keer  hadden gezien lieten we het Plateau van Margraten achter ons. De klimmetjes werden weer grilliger en langer.
Toen een bord 'Nog 20 km' verscheen wist ik dat de laatste stopplaats niet ver meer zou zijn. Dat klopte en niet lang daarna kwam het bord 'Nog 10 km'. Vanaf daar werd het nooit meer echt lastig, al had de laatste klim via Savelsbosch niet meer gehoeven. Maar goed, de 110km kilometers en 2000 hoogtemeters moesten natuurlijk volgemaakt worden. Na 5 uur 23 was ik weer in Eijsden. De nieuwe fiets was getest en onderweg heb ik heel veel lekke banden gezien. Gelukkig allemaal van anderen en heb ik zelf geen pech gehad. 

Besluit

Als wegrenner is het leuk om af en toe te gaan mountainbiken. Je merkt dat je met name op de vlakke wegen en lange klimmen toch absoluut goed meekunt met de echte mountainbikers. In de afdalingen merk je wel dat je, door een gebrek aan ritme, iets minder technisch bent en daardoor iets langzamer bergaf moet. Mede-toertocht-deelnemers die het idee hebben dat ze een kampioenschap aan het rijden zijn en met ware doodsverachting afdalingen nemen helpen daar niet echt bij. Sommigen van die kamikaze piloten hebben ook gisteren hun haast moeten bekopen met een valpartij. In 1 geval absoluut zeker met een sleutelbeenbreuk. Of het dat nu waard is.... Al met al heb ik een leuke Bart Brentjens Challenge gehad. Voor herhaling vatbaar, zeker in dit soort omstandigheden. Dank aan de organisatie en de vele verkeersregelaars die super werk verricht hebben, waardoor ik op de vele kruispunten gewoon vlot kon doorrijden.

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

Zoeken

Sponsored Links