Col: Alto de El Angliru

Op fietspraat.nl besteden we wel eens aandacht aan een berg. Dit keer is het de Alto de El Angliru. Het betreft de meest gevreesde berg in Europa, gelegen in Noord-Spanje. Het is een van de zwaarste beklimmingen in het wielrennen en wordt regelmatig opgenomen in de Ronde van Spanje, de Vuelta. We hebben het in dit artikel over de Alto de El Angliru. In de volksmond ook wel gewoon de Angliru genaamd. Slechts weinig wielerliefhebbers uit Nederland hebben deze reus bedwongen.

De Feiten

De Angliru is een steile bergweg in Asturië, Noord Spanje. De Angliru werd al enkele keren opgenomen in de Ronde van Spanje. Bijnaam voor de Angliru zijn 'La Gamonal' en 'Monster van de Asturias'. De top van de Angliru ligt op 1570 meter boven zeeniveau. Je hebt dan vanaf de voet een hoogteverschil van 1248 meter afgelegd. De klim is 12,5 kilometer lang het en het gemiddelde stijgingspercentage is 10.1%. Dit klinkt als een mooi gemiddelde, stijl weliswaar, maar niet extreem. Dit gemiddelde stijgingspercentage van 10,1% is opgebouwd uit 7.6% voor de eerste vijf kilometers wat redelijk tot goed te doen is voor een goed getraind fietser. Daarna komt een heel makkelijk stukje van 2.1% gedurende één kilometer. Dan begint de tweede helft van de klim. Deze helft is gemiddeld 13,1% met uitschieters van 23,6%. Deze uitschieters liggen op een deel dat de Cueña les Cabres genoemd wordt en zich 3 kilometer onder de top bevindt. Daarna komen nog enkele stukken met 18% tot 21% hellingspercentage. Voor een exact profiel, kun je het beste kijken op Climb by Bike.

Vuelta

De Angliru is in 1999 voor het eerst in de Vuelta opgenomen en werd gewonnen door José Maria Jimenez. De Angliru was uitgezocht om een legendarisch berg op te kunnen nemen in de route, zoals de Alpe d'Huez in de Tour de France. De tweede keer dat de Angliru in de Vuelta was opgenomen, was in 2002 en werd gewonnen door Roberto Heras. In 2008 won Alberto Contador, in 2011 Juan Jose Cobo en in 2013 Kenny Elissonde. Het is één van de meest gevreesde beklimmingen in de wielerwereld. Deze benaming heeft de Angliru deels te danken aan de beklimming tijdens de Vuelta van 2002, toen de beklimming plaatsvond in de stromende regen. Auto's kwamen door gladheid op het steilste gedeelte vast te zitten. Sommige renners zaten daar nog achter en konden niet of nauwelijks passeren. Renners met lekke banden kregen geen nieuwe wielen, omdat de volgauto's hen niet konden bereiken.

Versnellingen

Het is heel moeilijk om de juiste versnellingen te kiezen die je nodig hebt om de Angliru als wielerliefhebber te beklimmen. Op een klassiek crankstel ben je aangewezen op een 39x29, maar eigenlijk zijn de ideale versnellingen voor de Angliru niet op een racefiets beschikbaar. Laten we daarom eens kijken wat er bekend is over professionals die de Angliru beklimmen. Van Rubiera is bekend dat hij menig trainingsritje in de omgeving van de Angliru aflegt. Daarbij gebruikt hij steevast een triple ! met een 30 blad voor en een 25 blad achter. Om maar een voorbeeld te geven. In 2002 moest Geoff Brown, de mecanicien van de toenmalige US Postal ploeg op de rustdag voorafgaand aan de beklimming van de Angliru alle fietsen ombouwen van een klassiek crankstel naar triples. Hij zegt: "You never see three [een triple], only once a year". Aangezien het ombouwen van een double crankstel naar een triple crankstel best wel een uurtje werk kan zijn is het voor een wielerploeg met 9 renners plus een paar reservefietsen best wel een karwei. De versnellingen die door hem gemonteerd werden: Triple voor met 53x39x30 en achter 25x12.

Anekdote David Millar

In 2002, toen de Angliru in de stromende regen beklommen werd wilde David Millar een statement maken naar de organisatie. Millar stond 9de in het algemeen klassement, maar kneep één meter voor de finishlijn (hard zal hij niet geremd hebben) in de remmen. Hij trok zijn rugnummer af en liet dit op de grond dwarrelen. Het is bekend dat toen Koos Moerenhout bijna 24 minuten na winnaar Heras de finishlijn passeerde, David Millar nog steeds woedend op de finishlijn stond. Volgens Moerenhout kon je tijdens de beklimming door mist en regen bijna niks zien. De versnellingen die Koos Moerenhout gebruikte worden normaal door mountainbikers gebruikt. Daarmee kom je wel aan de finish, maar zoals Koos zegt 'duren op die manier de kilometers wel erg lang'.

Respect

Ook gevleugelde klimmers vinden de Angliru een verschrikking. Oscar Sevilla, toch geen slechte klimmer, vind de Angliru een onmenselijke opgave. Ook Alberto Contador, winnaar op de Angliru in 2008 toont ontzag en meld dat je op de Angliru niet kunt aanvallen, enkel in je ritme proberen te blijven. 

 

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

Zoeken

Sponsored Links