Rustdag, fijn of niet ?

De drie grote wielerrondes, Giro Tour en Vuelta kennen allemaal een aantal rustdagen. Meestal zijn dit er twee. De grote wielerrondes duren drie weken, dus in principe is er na grofweg een week koersen een rustdag. Nu zou iedereen denken dat de renners dit fijn vinden, even een dag om niet te fietsen. Om vervolgens er weer een week tegen te kunnen. In dit artikel kijken we of dat zo is en waarom sommige renners rustdagen helemaal niet fijn vinden.

Verplaatsingen

Je zou denken dat de renners op een rustdag zoveel mogelijk niks doen. Dat is ook wel hun streven, maar als je het programma van de rustdag bij een gemiddelde wielerploeg bekijkt, dan is het een heel erg drukke dag. Activiteiten die vaak op de rustdag worden ondernomen zijn o.a. verplaatsingen. De organisatoren van de grote wielerrondes bedenken vaak de mooiste routes, maar verplaatsingen zijn vaak onvermijdelijk. Als de aankomstplaats van de dag voor de rustdag en de startplaats van de dag na de rustdag erg ver uit elkaar liggen, zijn verplaatsingen onontkoombaar. Deze kunnen per bus, trein maar soms zelfs per vliegtuig zijn. Voor renners is dat niet altijd even prettig, omdat hun ritme helemaal wordt verstoord.

Commerciële verplichtingen

Een andere activiteit die vaak ondernomen wordt tijdens een rustdag heeft meer te maken met het commerciële aspect van wielrennen. De sponsors organiseren vaak workshops met Vips. Hierbij kunnen de Vips vragen stellen aan de wielrenners of zelfs een stukje fietsen. Ook geven de klassementsrenners interviews aan de pers. De bekendere renners, zoals sprinters en bepaalde vrijbuiters moeten hierbij aanwezig zijn. Sommige ploegen kiezen ervoor om alle renners hierbij aanwezig te laten zijn. Dit vinden ook niet alle renners even fijn. Ten eerste zijn sommige renners gewoon niet op hun gemak in een volle perszaal. Daarnaast stellen de journalisten natuurlijk kritische vragen. Een klassementsrenner die dan niet helemaal op zijn gemak zit kan hierdoor aardig onder druk komen te staan. Sommige renners zitten dan toch liever gewoon op de fiets in hun eigen wereldje.

Ritme behouden

Om toch ritme in de benen te houden gaan renners vaak toch één à twee uur fietsen. Dit wordt gedaan om de benen toch soepel te houden. De spieren die een volle week hebben moeten werken worden namelijk pijnlijk en stijf als ze een dag volledige rust krijgen.

Knechten wel blij

De klassementsrenners die vaak hele etappes uit de wind worden gehouden en dus alleen in de hele zware etappes 'aan de bak moeten' vinden de rustdagen meestal niet fijn. Bernard Hinault vond altijd dat hij dan zijn goede vorm kwijt raakte en pap in de benen kreeg. De knechten vinden de rustdag meestal wel fijn. Ten eerste hebben zij natuurlijk minder commerciële verplichtingen. Maar ten tweede hebben zij vaak in de voorgaande etappes veel harder moeten werken dan hun kopman. Zij zijn dus veel meer vermoeid en zijn dus wel toe aan een rustdag.

Vermoeidheid kun je 'wegtrappen'

Renners die flink vermoeide spieren hebben moeten de dagen dat er geen rustdag is ook gewoon fietsen. De ervaring is dat de pijn die in de benen zit na verloop van tijd toch wel verdwijnt. Deze kun je wegtrappen en na een uurtje of zo is deze verdwenen. En als die spieren zo vermoeid en pijnlijk zijn, is dat op de rustdag niet echt minder. Om de vermoeidheid een beetje te verdringen wordt toch ook weer een uurtje gefietst. Veel renners vinden dan dat je net zo goed gewoon kunt koersen.

Blessures en verwondingen

Zijn er in de week voor de rustdag renners ernstig verwond of geblesseerd geraakt, dan is voor deze renners natuurlijk wel behoefte aan de rustdag. Ook hier weer voor het lichamelijke aspect maar zeker ook mentaal. Een renner die flink gevallen is, zit vaak met veel pijn op de fiets. Kan vervolgens slecht slapen en is 'de moraal' toch wel kwijt. Een dagje van de fiets kan er dan voor zorgen dat de mentale accu weer een beetje wordt opgeladen. Om vervolgens met frisse zin de koers de volgende dag te kunnen vervolgen.

Conclusie

Al met al kan misschien geconcludeerd worden dat de rustdag lichamelijk wel goed en waarschijnlijk ook nodig is, maar dat het minder fijne van de rustdag voornamelijk een mentale kwestie is. De ritmeverstoring van verplaatsing, commerciële verplichtingen en vooral interviews zorgen ervoor dat renners dit toch niet als een rustdag ervaren en daarom liever op de fiets zitten. Renners met flinke verwondingen en blessures omarmen de rustdag vaak wel iets meer.

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

Zoeken

Sponsored Links